اميدزهرا

بسم الله الرحمن الرحیم اللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَ فی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَ حافِظاً وَ قائِدا ‏وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَک َطَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. برای سلامتی آقا امام زمان عجل الله فرجه الشریف صلوات. التماس دعا وبلاگ گروهی امید زهرا.

: منوي اصلي :

اوقات شرعي

بازديدهاي امروز: 18 بازديد

بازديدهاي ديروز: 109 بازديد

مجموع بازديدها: 54330 بازديد

صفحه اصلي
وضعيت من در ياهو
پست الکترونيک
پارسي بلاگ

ورود به مدیریت
درباره من

: درباره خودم :

: پيوندهاي روزانه :

: لوگوي وبلاگ :

: لينک دوستان من :

: لوگوي دوستان من :

: آرشيو يادداشت ها :

+ ميلاد با سعادت قمر بني هاشم

چهارشنبه 16 مرداد 1387 ساعت 7:46 صبح

ميلاد با سعادت قمر بني هاشم حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام مبارک باد

عباس بن على«ع»

فرزند امير المؤمنين،برادر سيد الشهدا،فرمانده و پرچمدار سپاه امام حسين«ع»در روز=عاشورا .عباس در لغت،به معناى شير بيشه،شيرى که شيران از او بگريزند است.⁽¹⁾مادرش«فاطمه کلابيه»بود که بعدها با کنيه«ام البنين»شهرت يافت.على«ع»پس ازشهادت فاطمه زهرا با ام البنين ازدواج کرد.عباس،ثمره اين ازدواج بود.ولادتش را در⁽²⁾شعبان سال 26 هجرى در مدينه نوشته‏اند و بزرگترين فرزند ام البنين بود و اين چهارفرزند رشيد،همه در کربلا در رکاب امام حسين«ع»به شهادت رسيدند.وقتى امير المؤمنين شهيد شد،عباس چهارده ساله بود و در کربلا 34 سال داشت.کنيه‏اش «ابو الفضل»و«ابو فاضل»بود و از معروفترين لقبهايش،قمر بنى هاشم،سقاء،صاحب لواء الحسين،علمدار،ابو القربه،عبد صالح،باب الحوايج و...است.

عباس با لبابه،دختر عبيد الله بن عباس(پسر عموى پدرش)ازدواج کرد و از اين ازدواج،دو پسر به نامهاى عبيد الله و فضل يافت.بعضى دو پسر ديگر براى او به نامهاى محمد و قاسم ذکر کرده‏اند.

آن حضرت،قامتى رشيد،چهره‏اى زيبا و شجاعتى کم نظير داشت و به خاطر سيماى جذابش او را«قمر بنى هاشم»مى‏گفتند.در حادثه کربلا،سمت پرچمدارى سپاه حسين«ع»و سقايى خيمه‏هاى اطفال و اهل بيت امام را داشت و در رکاب برادر،غير از تهيه آب،نگهبانى خيمه‏ها و امور مربوط به آسايش و امنيت خاندان حسين«ع»نير بر عهده او بود و تا زنده بود،دودمان امامت،آسايش و امنيت داشتند⁽³⁾.

روز عاشورا،سه برادر ديگر عباس پيش از او به شهادت رسيدند.وقتى علمدار کربلا از امام حسين«ع»اذن ميدان طلبيد حضرت از او خواست که براى کودکان تشنه و خيمه‏هاى بى‏آب،آب تهيه کند.ابو الفضل«ع»به فرات رفت و مشک آب را پر کرد و در بازگشت به خيمه‏ها با سپاه دشمن که فرات را در محاصره داشتند درگير شد و دستهايش قطع گرديد و به شهادت رسيد.البته پيش از آن نيز چندين نوبت.همرکاب با سيد الشهدا به ميدان رفته و با سپاه يزيد جنگيده بود .عباس،مظهر ايثار و وفادارى و گذشت بود.وقتى وارد فرات شد،با آنکه تشنه بود،اما بخاطر تشنگى برادرش حسين«ع»آب نخورد و خطاب به خويش چنين گفت:

يا نفس من بعد الحسين هونى‏ و بعده لا کنت ان تکونى‏

هذا الحسين وارد المنون‏ و تشربين بارد المعين‏

تالله ما هذا فعال دينى‏

و سوگند ياد کرد که آب ننوشد.⁽⁴⁾ وقتى دست راستش قطع شد،اين رجز را مى‏خواند :

و الله ان قطعتموا يمينى‏ انى احامى ابدا عن دينى‏

و عن امام صادق اليقين‏ نجل النبى الطاهر الأمين‏

و چون دست چپش قطع شد،چنين گفت:

يا نفس لا تخشى من الکفار و ابشرى برحمة الجبار

مع النبى السيد المختار قد قطعوا ببغيهم يسارى‏

فاصلهم يا رب حر النار

شهادت عباس،براى امام حسين بسيار ناگوار و شکننده بود.جمله پر سوز امام،وقتى که به بالين عباس رسيد،اين بود:«الآن انکسر ظهرى و قلت حيلتى و شمت بى عدوى».⁽⁵⁾ و پيکرش،کنار«نهر علقمه»ماند و سيد الشهدا به سوى خيمه آمد و شهادت او را به اهل بيت خبر داد.هنگام دفن شهداى کربلا نيز،در همان محل دفن شد.از اين رو امروز حرم ابا الفضل«ع»با حرم سيد الشهدا فاصله دارد.

مقام والاى عباس بن على«ع»بسيار است.تعابير بلندى که در زيارتنامه اوست،گوياى آن است .اين زيارت که از قول حضرت صادق«ع»روايت شده،از جمله چنين دارد:

«السلام عليک ايها العبد الصالح المطيع لله و لرسوله و لأمير المؤمنين و الحسن و الحسين ...

اشهد الله انک مضيت على ما مضى به البدريون و المجاهدون فى سبيل الله المناصحون فى جهاد اعدائه المبالغون فى نصرة اوليائه الذابون عن أحبائه...»⁽⁶⁾ که تأييد و تأکيدى بر مقام عبوديت و صلاح و طاعت او و نيز تداوم خط مجاهدان بدر و مبارزان با دشمن و ياوران اولياء خدا و مدافعان از دوستان خداست.امام سجاد«ع»نيز سيماى درخشان عباس بن على را اينگونه ترسيم فرموده است:«رحم الله عمى العباس فلقد آثر و ابلى و فدا اخاه بنفسه حتى قطعت يداه فابدله الله عز و جل بهما جناحين يطير بهما مع الملائکة فى الجنة کما جعل جعفر بن ابى طالب.و ان للعباس عند الله تبارک و تعالى منزلة يغبطه بها جميع الشهداء يوم القيامة»⁽⁷⁾.که در آن نيز مقام ايثار،گذشت،فداکارى،جانبازى،قطع شدن دستانش و يافتن بال پرواز در بهشت،همبال با جعفر طيار و فرشتگان مطرح است و اينکه:عمويم عباس،نزد خداى متعال،مقامى دارد که روز قيامت،همه شهيدان به آن غبطه مى‏خورند و رشک مى‏برند.

عباس يعنى تا شهادت يکه تازى‏ عباس يعنى عشق،يعنى پاکبازى‏

عباس يعنى با شهيدان همنوازى‏ عباس يعنى يک نيستان تکنوازى‏

عباس يعنى رنگ سرخ پرچم عشق‏ يعنى مسير سبز پر پيچ و خم عشق‏

جوشيدن بحر وفا،معناى عباس‏ لب تشنه رفتن تا خدا،معناى عباس⁽⁸⁾

در زيارت ناحيه مقدسه نيز از زبان حضرت مهدى«ع»به او اينگونه سلام داده شده است:«السلام على ابى الفضل العباس بن امير المؤمنين،المواسى اخاه بنفسه،الآخذ لغده من امسه،الفادى له،الواقى الساعى اليه بمائه،المقطوعة يداه...»⁽⁹⁾.

کربلا کعبه عشق است و من اندر احرام‏ شد در اين قبله عشاق،دو تا تقصيرم‏

دست من خورد به آبى که نصيب تو نشد چشم من داد از آن آب روان تصويرم‏

بايد اين ديده و اين دست دهم قربانى‏ تا که تکميل شود حج من و تقديرم⁽¹⁰⁾

^{پى‏نوشتها}

^{1ـلغت نامه دهخدا.}

^{2ـاليوم نامت اعين بک لم تنم‏}

^{و تسهدت اخرى فعز منامها}

^{3ـبحار الانوار،ج 45،ص .41}

^{4ـمعالى السبطين،ج 1،ص 446.مقتل خوارزمى،ج 2،ص .30}

^{5ـمفاتيح الجنان،ص .435}

^{6ـسفينة البحار،ج 2،ص .155}

^{7ـخليل شفيعى.}

^{8ـبحار الأنوار،ج 45،ص .66}

^{9ـاى اشکها بريزيد،حسان،ص 210.درباره زندگى عباس بن على عليه السلام.ر.ک:«العباس بن على»،باقر شريف القرشى،214 صفحه،دار الکتاب الاسلامى.}

^{10ـانصار الحسين،ص 105،تنقيح المقال،مامقانى،ج 2،ص .133}

^{فرهنگ عاشورا صفحه 293}

^{جواد محدثى‏}

^{ابوالفضل العباس (ع)

شهيد سيدمرتضى آوينى}