گفتم يارب مرا براتي بفرست ... توفان زده ام، ُفلک نجاتي بفرست .. .گفتند که با زمزمه ي يا مهدي .. .نذر گل نرگس صلواتي بفرست

ولايت مي خواهم اي خدا در اين عصر غيبت ! تا انسان در مکاني اقامت نگرفته سر گردان و پريشان است ، و هر لحظه در اضطراب آن که هر لحظه ممکن است از آن کشور اخراج شود ، اما اقامت که گرفت ، به قول خودمان گرين کارت که صادر شد، ديگر اهل آن ولايت مي شود ... اهل ولايت هم که شدي ؛ اين باغ پاياني ندارد، هر دم از اين باغ بري مي رسد ، ... مست اين گل شدي ، تازه بينهايت گل ديگر باقي است ....  اينجا ديگر حرف از مقام است ، مقام اسم مفعول است ، يعني فعليت از بين مي رود و مفعول مي شوي ، آن به آن رويت کار مي کنند و تو ديگر از خودت چيزي نداري وايينه جمال محبوب خواهي شد ،اما چه طور مي شود در اهالي ولايت ، اقامت نامه گرفت ؟ آن هم در عصرغيبت ، يعني تعطيلي سفارت خانه ، آن هم در اين صف طويل اين همه مشتاق ! آن هم با اين همه دکنهاي دروغين ... وقتي که خود ائمه بودند و نور حضورشان بي پرده بود ، از علي 7-8 نفر اقامت  نامه گرفتند ... از حسين 72 نفر ، از تمام اهل بيت تعداد معدودي با جان کندن اقامت نامه گرفتند ... حالا ما در عصر تعطيلي سفارت خانه ! چطور مي توانيم اقامت نامه بگيريم ؟ دوستان ! کار سخت است ! بايد سختي کار را بپذيريم ! مايي که با يک امتحان مي نشينيم سر جايمان ، چطور مي خواهيم اقامت نامه بگيريم ؟ سختي راه را بايد شناخت ...

در حديث است که در روزگار غيبت مرد صيح مي کند در حالي که بر ايمان است و شب مي کند در حالي که

ايمان را از دست داده است ، شب مي کند در حالي که بر ايمان است و صبح مي کند در حالي که ايمان را از دست  داده است ، يعني از دست دادن ايمان زماني نمي برد ، مانند پاک شدن سرمه از چشم ! همانطور که وقتي سرمه مي کشي نمي فهمي که کي پاک شد ، نمي فهمي که کي ايمان را از دست مي دهي ! مگر آنکه مدام آيينه در دست داشته باشي ! آيينه حضور ولي در قلب !

 

فايلهاي هاي صوتي براي دانلود 

	زيارت آل ياسين		دعاي سمات
	زيارت روز جمعه		سلامتي او
	دعاي ندبه   نيمه شعبان امسال با همه سالها فرق مي کند ، چون ممکن است سال ديگر خودت بيايي ، يا ممکن است ديگر من نباشم ، يا ممکن است باشم و گم شده باشم ، يا ممکن است باشم و بالاخره با درک فقر ذاتي از سرچشمه غناي تو سر مست شده باشم ... پس ، نيمه شعبان امسال با همه سالها فرق مي کند ؛ من دلم مي خواهد اسمش را بگذارم آخرين نيمه شعبان غيبت ، نه غيبت تو از من ، که غيبت من از تو .... تو هم زير اين نامگذاري را امضا ميکني ؟ به حق مادرت .... فيها يفرق کل امر حکيم ....   يکي آذين مي بندد خيابان را ، خيابان دلش را به نور معرفت تو ، يکي شيريني پخش مي کند بين مردم ، شيريني محبت ومعرفت تو را ، يکي گلاب مي زند فضاي دوستانت را ، گلاب عطر حضور تو ، يکي مراسم عقد دارد روز تولد تو ، عقد پيمان وفا و عاشقي به تو ، يکي زندگيش را به يمن ميلاد تو آغاز مي کند ، زندگي در پناه نگاه تو  و آغازي زير چتر ولايتت !  ديدم من امسال هم مثل هرسال دستم خالي است ، همه با سرمايه هاي آنچناني آمده اند و من بدون سرمايه و ورشکست ، چيزي نداشتم که شان تو باشد که خريدارت شوم ، دلم گرفت ، يکهو کلاف عاشقي پيدا شد کنج دلم ، همان را برداشتم و آمدم که در صف خريدارانت باشم ، مي دانم با اين کلاف يوسف مصري را نمي دهند چه رسد به يوسف فاطمي ، اما دل ما هم به در صف عشاق تو بودن خوش است ، اين خوشي را از ما مگير !  راستي اين کلاف را تا چند روز پيش در خانه نديده بودم ، نکند اين کلاف را هم تو انداخته اي ... راستي در اصل تو خريداري يا ما ؟ .......... يا ايهاالعزيز ! مسنا و اهلنا الضر و جئنا ببضاعة مزجاه ، فاوف لناالکيل ، فتصدق علينا ! ان الله يجزي

O Allah, bless Muhammad and the family of Muhammad.

O Allah, be, for Your representative, the Hujjat (proof),
son of Al­Hasan, Your blessings be on him and his forefathers,
in this hour and in every hour, a guardian, a protector, a leader,
a helper, a proof, and an eye. until You make him live on the earth,
in obedience (to You), and cause him to live in it for a long time.

O One who directs all the affairs, O One who will raise those
who are in the graves, O One who makes the rivers flow,
O One who softened the iron for Dawood,
Bless Muhammad and the family of Muhammad, and do for me . . .
(ask for your wishes), in this night, this night.